Het kleine jongetje dat zelf leerde eten...

Een medewerker van Partners for Life schreef onderstaand verhaal over haar werk met een van de kinderen:

“Toen ik voor het eerst het dagbehandelingcentrum binnenkwam, trok Andile meteen mijn aandacht. Ik zag hoe zijn ogen elke nieuwe binnenkomer met interesse volgden. Ik deed in die tijd een aantal activiteiten met Andile en het was me al snel duidelijk dat hij meer begreep dan zijn fysieke verschijning deed vermoedden. Bij het spelen van de blokken zette hij net zo lang door tot hij een hoge stapel had. Hij was trots dat hij het zelf kon, hoe onbeholpen ook. Tijdens de lunch, toen de verzorgster Andile wilde voeren, maakte hij duidelijk dat hij het zelf wilde doen. Zijn onafhankelijkheid was erg belangrijk voor hem. Bij onze derde sessie had ik daarom een aangepaste lepel bij me voor Andile. Ik had het handvat dikker gemaakt om zijn grip te verbeteren en een knik in de lepel gebogen zodat hij de deze naar zijn mond kon brengen zonder zijn pols en onderarm te hoeven draaien. Om de lepel te testen, maakten we een bord pap voor Andile, ook al had hij nog maar net ontbeten. Ik keek toe hoe hij de lepel vasthield en begon te eten, helemaal alleen! Hij at zijn bord leeg, tot de laatste druppel. Daarna lachte Andile verlegen naar ons, met een trotste blik in zijn ogen om wat hij had bereikt. Wij konden niet anders dan klappen en juichen!”

Romy Marsch – therapeut

Andile zit sinds 2005 in een pleeggezin, omdat zijn beide ouders zijn overleden. De afgelopen jaren is hij steeds sterker geworden, hij boekt overwinning op overwinning. In hetzelfde jaar dat Andile zelfstandig begon te eten, leerde de fysiotherapeut hem met behulp van een stalen frame ook lopen. Andile is nu 11 en het gaat goed met hem, dankzij de liefde en zorg die hij ontvangt van zijn pleegmoeder: een van de moeders die het centrum van Partners for Life runt.