Straatkinderen bloeien op bij Kids Haven

Eddie is 10. En al ruim 1,5 jaar bij Kids Haven. Hij is inmiddels gewend aan het fijne leventje dat hij hier heeft, maar toch denkt hij nog regelmatig terug aan de tijd daarvoor. Toen hij nog rondzwierf op straat, zonder eten, zonder dak om onder te slapen, zonder schone kleren. Hij was helemaal op zichzelf aangewezen, ging niet naar school en had niemand die voor hem zorgde.

Eddie’s ouders leven nog allebei. Maar bij hen wonen kan hij niet. Zijn moeder verliet het gezin al jaren geleden. Met haar nieuwe liefde vertrok ze naar Kaapstad, maar haar vriend wilde Eddie er niet bij hebben. Eddie bleef bij zijn vader, die met zijn nieuwe vriendin in de sloppenwijk van Germiston woont. De vader is werkloos en verslaafd aan alcohol. Zo nu en dan probeert hij wat bij te verdienen met het verkopen van drank en plaatselijk bier. Maar genoeg geld om eten te kopen, was er voor Eddie bijna nooit. Het jongetje werd volledig verwaarloosd.

Leven op straat
Voor hij naar Kids Haven kwam, liep Eddie regelmatig weg van huis. Hij ging niet naar school, maar zwierf over straat. Op zijn 8^e snoof hij al lijm, dronk hij alcohol en rookte hij wiet. Dag na dag stond hij bij kruispunten te bedelen. Van het geld dat hij kreeg, kocht hij eten, maar vaak ook alcohol en wiet. Eddie was vies, ondervoed en had een sociale achterstand. Nooit had iemand hem iets geleerd over normen en waarden…
Eerst ging Eddie ’s avonds nog terug naar ‘huis’. Maar op een gegeven moment bleef hij ook ’s nachts op straat, slapend onder bruggen of in donkere steegjes. In de zomer van 2008 werd Eddie opgepakt door de politie. Hij werd doorverwezen naar Social Work (maatschappelijk werk), die hem vervolgens aanmeldde bij Kids Haven.

Een ander jochie
Wie Eddie nu ziet, kan zich niet voorstellen dat ditzelfde jongetje op straat leefde, bedelde, lijm snoof en asociaal gedrag vertoonde. In anderhalf jaar tijd is hij ontzettend veranderd. Van een onzeker, teruggetrokken en angstig straatschoffie is hij een levendig,  stabiel en sociaal jongetje geworden. Eddie weet nog goed hoe hij de eerste weken bij Kids Haven niet kon geloven wat er met hem gebeurde. Voor het eerst in zijn leven kreeg hij meerdere keren per dag een bord vol eten. Hij mocht slapen in een echt bed en had ineens genoeg schone kleren om te dragen. Hij kon onbezorgd spelen met de andere kinderen en hoefde niet meer bang te zijn.
Niet lang na zijn aankomst bij Kids Haven ging Eddie ook weer naar school: naar de Bridging School, een school voor kinderen die lange tijd geen onderwijs hebben gevolgd en daardoor een flinke achterstand hebben opgelopen. Eddie zit nog steeds op deze speciale school, maar hij gaat met sprongen vooruit. Het ziet er naar uit dat hij binnenkort naar het reguliere onderwijs kan. Eddie heeft veel geleerd. Hij weet nu hoe hij zich hoort te gedragen naar andere mensen toe en hij komt voor zichzelf op. Hij accepteert het wanneer hij door volwassenen wordt gecorrigeerd. Volgens Sam, zijn leider op Kids Haven, heeft hij de capaciteiten om een echte leider te worden.

Veilig
Natuurlijk draagt Eddie de littekens van zijn verleden nog wel met zich mee. Daarom krijgt hij psychosociale hulp. Langzaamaan geneest hij. Kids Haven is nu zijn thuis en hij voelt zich er veilig. Een van de leukste dingen van hier wonen vindt Eddie het sporten. Het mannetje blijkt een kei in worstelen! Ook voetballen met de andere kinderen doet hij heel graag. Maar het allerfijnste vindt hij nog wel het lekkere eten dat hij iedere dag weer krijgt!
Af en toe gaat Eddie een dagje terug naar Germiston. Zijn vader is ook al een paar keer bij hem op bezoek geweest in Kids Haven. Maar dit soort bezoekjes kunnen alleen als zijn vader helemaal nuchter is. Daar houden de medewerkers van Kids Haven nauw toezicht op. Ze hebben regelmatig gesprekken met Eddie’s vader. Ook hebben ze hem aangeboden een van de oudertrainingen te volgen, maar daar is hij vooralsnog niet op ingegaan. In de nabije toekomst zit een hereniging met zijn familie er voor Eddie daarom niet in. Eddie vindt dat geen probleem. En de medewerkers van Kids Haven eigenlijk ook niet. Zoals Sam zegt: “Eddie is een kleine dondersteen, die ons soms een hoop last bezorgt. Maar uiteindelijk genieten we allemaal enorm van hem. Het is heerlijk om te zien hoe hij opbloeit. Voorlopig houden we hem lekker bij ons.”

Bekijk meer foto's